Değersizleşen Değerlerimiz
Kas02

Değersizleşen Değerlerimiz

Bizi biz yapan anne, baba ve çocuk. Tarihimiz boyunca hep beraber yaşamış kenetlenmişiz birbirimize. Hatta ninelerimizle yaşarmışız o dönemlerde. Büyüklerin fikri alınırmış, sonra yola çıkılırmış. Akrabalık bağlarımız bile farklıymış yakın tarihimizde. Küs olsak bile yardımına koşar sonra kaldığımız yerden devam edermişiz, peki şimdi? Bırakın kardeşlerimizi anne babamıza tahammülümüz kalmadı artık. Toplumun en küçük parçası aile....

Devamını Oku
Size de Çıkabilir
Eyl24

Size de Çıkabilir

Yine ben bir şeyler anlatacağım, sıkılırsan kanalı değiştir. Merak etme, alınmam. Önceki bölümün özeti yok. Zaten gerek de yok. Araya reklam da almıyorum; ama sen istediğin zaman durdurabilirsin. Şu gezegende yedi milyara yakın insan birlikte yaşıyoruz ve kaçınılmaz olarak bazılarımızın yolları kesişiyor. Kimlerle karşılaştığımız, nasıl ilişkiler kurduğumuz ya da en baştan nerede olduğumuz ise tamamen şansa bağlı. Tabii hayatımızın...

Devamını Oku
On Bir
Kas05

On Bir

Olmadı küçük dostum, başaramadık. Sen hayata tutunamadın, ben hayata yeniden başlayamadım. Dünyanın dönmesi veya hayatın devam etmesi umrumda bile değil artık. Bundan sonra iyi bir insan da olmayacağım. Kötü insan olmayı ne kadar becereceğim onu da bilmiyorum ya, boşver. Deneyeceğim işte. Hem hatırlıyor musun, “Tanrı pes edenleri sevmez.” demiştim sana. Öğrendim ki, Tanrı iyi insanları da sevmiyormuş minik dostum. İşte,...

Devamını Oku
Bazı Toplumsal Önyargılar Üzerine…
Mar20

Bazı Toplumsal Önyargılar Üzerine…

Arkadaşlarınızı kaybetmenin en kısa yolu nedir biliyor musunuz? EVLENMEK! Evet, yanlış okumadınız! Çok fazla, belki de abartılı bir anlam bindirilir ülkemizde evlilik kurumunun üzerine. Evlenen insan artık çok farklı bir dünyaya transfer olmuştur sanki. Bir anda tüm sosyal çevresi görünmez duvarlar örmeye başlar, kankalar artık her şeyi paylaşmaz sizinle, başlarda 5 organizasyonun 1-2′sine davet ederlerken sizi, sonradan buna...

Devamını Oku
Sevgi
Şub09

Sevgi

Simsiyahtı rengi. Bana benziyordu. Sanırım bu yüzden onu yıllarca gölgem sandım. Siyah kalbinin renklerinin örtüsü olduğunu bilmedim. Ahmaklığımın bedelini ödüyorum şimdi. Yerdeyim. Kanatlarım parçalanmış, etrafa saçılmış tüyleri. Bir zamanlar bembeyaz olan kanatlarım, üzerinde duran yürekten akan kanlarla kızıl bir renge bürünmüştü. Göz kapaklarımı açmış uçsuz bucaksız göğü seyrediyordum, görmeyen gözlerle. Ağzımsa açık kalmıştı,...

Devamını Oku