Değersizleşen Değerlerimiz
Kas02

Değersizleşen Değerlerimiz

Bizi biz yapan anne, baba ve çocuk. Tarihimiz boyunca hep beraber yaşamış kenetlenmişiz birbirimize. Hatta ninelerimizle yaşarmışız o dönemlerde. Büyüklerin fikri alınırmış, sonra yola çıkılırmış. Akrabalık bağlarımız bile farklıymış yakın tarihimizde. Küs olsak bile yardımına koşar sonra kaldığımız yerden devam edermişiz, peki şimdi? Bırakın kardeşlerimizi anne babamıza tahammülümüz kalmadı artık. Toplumun en küçük parçası aile....

Devamını Oku
Asosyal Zombi
Eyl27

Asosyal Zombi

Yeni tanıştığın biriyle ne konuşabilirsin? Hele ki bu kişi çalıştığın yerde işe yeni başlamışsa. “Naber, nasılsın?”la başlar ve hızla geleneksel sohbet konularını tüketmeye başlarsın. “Nerede oturuyorsun?” dersin mesela. Sanki muhtarmış gibi. Sonra hemen ulaştırma bakanlığına soyunursun. “Aslında oradan metrobüse binip şurda insen…” vb. diye. Bu çerez konular tez zamanda tükenir. Sonra birbirini hiç tanımayan iki kişi, diyaloğun kendi...

Devamını Oku
Yeni Arkadaşım
Oca09

Yeni Arkadaşım

Bazen bir insan giriverir hayatınıza aniden. Belki de gönülsüzdünüz başta ona kapıyı açarken, belki önyargılı, belki de sırf yorgunluktan ve ona ayıracak zamanınız ve enerjiniz olmadığı için neredeyse onu reddecektiniz. Oysa bilemezsiniz ki, hayatta kim neler dikecek bahçenize, kim neler sökecek! İşte bu yüzden her yaştan arkadaşı olmalı insanın. Her yaşın getirdiğine onunla dalmalı. Bazen 18 yaşındaki bir genç kızın rüyaları ile...

Devamını Oku
Bizim Mahalle
Nis20

Bizim Mahalle

Bugün kendimden yazmak istedim az da olsa. Adım Nevzat Can Bilgimöz. 22 Mart 1981 Adana doğumluyum. Fazla önemli birisi sayılmam. Çocukluğum ve gençliğim Adana’nın küçük bir mahallesinde geçti. Çınarlı Mahallesi, diğer adı ile Tenekeli Sokak. Açıkçası biz çocukken hiç kullanmazdık Tenekeli Mahalle ismini. Bizim için hep bizim mahalleydi. Sonuçta çocuk olmanın faydalarındandı bizim için belki de her şeyi yüzeysel görmek, derinlerde...

Devamını Oku
Merhabası Yanında
Şub23

Merhabası Yanında

İnsanlar vardır yarına umutla bakan, insanlar vardır yarını yaşayan, herkes için bir umuttur hayat, yaşananların gölgesinde hep öylesine yaşama isteği, güven ise en önemli odaktır, fotoğraf karesinden öte yarına başka insanlarla göz açmak ve hep öyle olma arzusu biz insanların değer verme yeteneğini; değer verdiğimiz dostların, arkadaşlıkların üzerinde, dondurmasını düşürmüş bir kız çocuğu gibi yarınların yok olması, annenin kızına...

Devamını Oku
Teknolojinin Eskittiği Eski Günlerimiz
May31

Teknolojinin Eskittiği Eski Günlerimiz

Teknolojinin hayatımıza fazla girmediği, elektriklerin yersiz kesildiği, gaz lambası altında akşam yemeği yenip tatlı birkaç kelam edildiği zamanları hâlâ hatırlıyorum. Eskiden, bütün çocuklar toplanırdık. Bazen saklambaç bazen hırsız-polis bazen de çelik-çomak oynardık. Eskiden bir bebek doğduğunda evin en büyüğü, doğan çocuğa dedesinin ya da ninesinin adını verirdi. Teknoloji hayatımıza fazla girmemişti. Araziye çıkar çocukluğun...

Devamını Oku